perjanjian angkut pompuan kecik dah tamat...2 minggu je dibenarkan....so...atok...wan..nyang n mummy datang amik....waaaa.....
atok gembire dapat jumpe bibah.....bibah tersenyum bangga....ngeh..ngeh...ngeh...
terus berkepit ngan mummy...tanpe menghiraukan makcu lagi....makcu sedih bawak diri....terus lari laju2 dalam jamban...nanges sekuat hati....sekuat hati je tau...bukan sekuat suara....hehe...
sentiasa ade bile diperlukan....x kire siang ..malam...susah...senang...sihat...sakit...hepi...sedih....sentiase ade...percaye lah...
cap ibu ngan anak....berpuluh kali dah g sane..lantak la...x tau nak g mane dah...lagipun...uwan aku x penah lagi g cni....
4 generasi....nyang ngan cicit...
cuak2 takut naik ketapi...lajuuuu...x macam dolu2....merangkak nak naik bukit tuh...
teropong pulak....
cuaca no good...hujan renyai2....so....x clear sgt...
macam gangster yg kutip wang perlindungan kawasan jajahan bukit bendera....kaaaaahhhhhhhhhhh...........kuang ajooo...
nak dua2 nih serentak dalam satu mase....tapi jarak yg memisahkan kite...walaweeeiiiiii...
sejujurnya ku tak bisaaaaaaaaaaa................hidup tanpa ada kamu.....aku gilaaaaaaaaaaaaaaaaaa..............
tuan nye handbeg g jamban...so...jadi arca jap....kuang ajooo..
rinduuuuu...
wan...sempoi...sporting...layan jer....
malam bwk die org mkn kat sg petani...tingat pulak nasik goreng ayam pandan yg ayah makan nih...x per...nti terjah lagi...
saat yg ditunggu2 sume...bawak ara balik kg....lambai makcu dari bawah.....makcu nanges lap air mate ngan langsir....huwaaaa....ara kemain hepi....huwaaaa....
